89Al-Fajr

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالْفَجْرِ

Савганд ба сапедаи субҳ

وَلَيَالٍ عَشْرٍ

ва савганд ба шабҳои даҳгона (даҳ шаби Зулҳиҷҷа)

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ

ва савганд ба ҷуфту тоқ

وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

ва савганд ба шаб, чун рӯй ба рафтан ниҳад.

هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ

Оё дар ин зикркардашудаҳо хирадмандро савгандҳои кофист?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

Оё надидаӣ, ки Парвардигори ту бо қавми Од чӣ кард?

إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ

Бо Ирам, ки сутунҳо дошт?

الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ

Ва монанди он дар ҳеҷ шаҳре офарида нашуда буд.

وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ

Ва қавми Самуд, ки дар он водӣ сангро мебуриданд.

وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ

Ва қавми Фиръавн, он дорандаи мехҳо,

الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ

онҳо дар шаҳрҳо аз ҳад таҷовуз карданд

فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ

ва дар онҳо бисёр фасод карданд.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

Ва Парвардигори ту тозиёнаи азобро бар сарашон фуруд овард.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ

Зеро Парвардигорат дар камингоҳ аст.

فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ

Аммо одамӣ, чута Парвардигораш биёзмояд ва гиромиаш дорад ва неъматаш диҳад, мегӯяд: «Парвардигори ман маро гиромӣ дошт».

وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ

Ва чун биёзмоядаш ва ризқ бар ӯ танг гирад, мегӯяд: «Парвардигори ман маро хор сохт».

كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ

На чунон аст. Шумо ятимро гиромӣ намедоред

وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

ва якдигарро ба таъом додани мискиш тарғиб намекунед

وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا

ва меросро ҳарисона мехӯред

وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا

ва молро фаровон дӯст доред.

كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا

Оре, чун замин шикаста шавад ва шикаста шавад

وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

ва амри Парвардигори ту фаро расад ва фариштагон саф дар саф шаванд

وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ

ва дар он рӯз ҷаҳаннамро ҳозир оранд, одамӣ панд гирад. Ва чӣ ҷои панд гирифтан бошад?

يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي

Мегӯяд: «Эй кош ки барои ҳаёти ҷовидонаи худ пешопеш чизе мефиристодам».

فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ

Дар он рӯз касе чун азоби ӯ азоб накунад

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ

ва монанди занҷири ӯ ба занҷир накашад.

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ

Эй рӯҳи оромишёфта,

ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً

хушнуду писандида ба сӯи Парвардигорат бозгард

فَادْخُلِي فِي عِبَادِي

ва дар зумраи бандагони Ман дохил шав

وَادْخُلِي جَنَّتِي

ва ба биҳишти Ман дарой!