بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ

مُنھن ۾ گُھنڊ وڌائين ۽ مُنھن موڙيائين.

أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ

ھن ڪري جو وٽس نابين آيو.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ

۽ ڪنھن سمجھايئي جيڪر اُھو سڌرجي ھا.

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ

يا نصيحت ٻڌي ھا پوءِ اُھا نصيحت ٻڌڻ نفعو ڏئيس ھا.

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ

پر جنھن بي پرواھي ڪئي.

فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ

پوءِ تنھن (جي سڌاري) لاءِ تون پٺيان پيو آھين.

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

ھن ۾ توتي (ڪا ميار) ڪانھي ته اُھو نه سُڌرجي.

وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ

۽ جيڪو تو وٽ ڊوڙندو آيو.

وَهُوَ يَخْشَىٰ

۽ اُھو (پنھنجي الله کان) ڊڄي ٿو.

فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

پوءِ تنھن کان تون ويسلو ٿئين ٿو.

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ

ائين نه آھي بيشڪ اھي (قرآن جون آيتون) ھڪ نصيحت آھي.

فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ

پوءِ جيڪو گھُري سو قرآن ياد رکي.

فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ

(بيشڪ قرآن جون آيتون) تعظيم وارن ورقن ۾ لکيل آھن.

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ

جي مٿاھان ۽ پاڪ آھن.

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ

لکندڙن جي ھٿن ۾.

كِرَامٍ بَرَرَةٍ

جي سڳورا ڀلارا آھن.

قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ

ماڻھو ماريو وڃي جو ڪھڙو نه بي شُڪر آھي.

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ

(ڌيان ڪري ته الله) ڪھڙي شيءَ مان پيدا ڪيس.

مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ

مني جي ڦڙي مان، خلقيائينس پوءِ اندازو مقرر ڪيائينس.

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ

وري (نڪرڻ جي) واٽ سنھنجي ڪيائينس.

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ

وري ماريائينس پوءِ قبر ۾ رکايائينس.

ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ

وري جڏھن گھرندو تڏھن اُن کي جيئرو ڪندو.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ

ائين نه آھي جيڪي فرمايائينس سو پورو نه ڪيائين.

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ

پوءِ جڳائي ته ماڻھو پنھنجي کاڌي ڏانھن نھاري ڏسي.

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا

ته اسان پاڻي کي چڱيءَ طرح آسمان کان پلٽيو.

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا

وري زمين کي پوري طرح چيريوسون.

فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا

پوءِ منجھس اَن ڄمايوسون.

وَعِنَبًا وَقَضْبًا

۽ ڊاکون ۽ ترڪاريون.

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا

۽ زيتون ۽ کجيون.

وَحَدَائِقَ غُلْبًا

۽ گھاٽا باغ.

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا

۽ ميوو ۽ گاھ (به).

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ

اوھان جي نفعي لاءِ ۽ اوھان جي ڍورن لاءِ.

فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ

پوءِ جڏھن ڪَن ٻوڙا ڪندڙ (دھشت واري) ھڪل ايندي.

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

انھي ڏينھن آدمي پنھنجي ڀاءُ کان ڀڄندو.

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ

۽ (پڻ) پنھنجي ماءُ کان ۽ پنھنجي پيءُ کان.

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ

۽ پنھنجي گھر واريءَ کان ۽ پنھنجي پٽن کان ڀڄندو.

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

انھن مان سڀڪنھن مڙس لاءِ اُن ڏينھن اھڙي حالت ھوندي جو کيس بس ھوندي.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ

ڪيترائي منھن اُن ڏينھن روشن ھوندا.

ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ

کِلندڙ ۽ (تمام) سرھا ھوندا.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ

۽ ڪيترائي منھن (ھوندا) جن تي اُن ڏينھن رئي پيل ھوندي.

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

جن کي ڪارنھن ويڙھي ويندي.

أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ

اھي ئي مُنڪر بدڪار آھن.