79An-Naazi'aat

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا

اندر گھڙي ڇڪي آئيندڙن جو قسم آھي.

وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا

۽ کولي آسانيءَ سان ڳنڍ ڇوڙيندڙن جو قسم آھي.

وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا

۽ چڱي طرح سان ترندڙن جو قسم آھي.

فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا

پوءِ ڊوڙي اڳرائي ڪندڙن جو قسم آھي.

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا

پوءِ (سڀ) ڪم جي رٿيندڙن ٽولين جو قسم آھي.

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ

ته جنھن ڏينھن ڌٻڻ واري ڌٻندي.

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ

ان کي پٺيان لڳندڙ (ٻيو ڌوڏو) پٺيان لڳندو.

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

تنھن ڏينھن ڪيتريون ئي دليون ڏڪي وڃڻ واريون ھونديون.

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ

انھن جون اکيون (خواريءَ سبب) جھڪيون ٿينديون.

يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ

چون ٿا ته اسين پوئين پيرين موٽائباسون ڇا؟

أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً

ھان جڏھن ڀُتا ھڏا ٿينداسون؟

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

چوندا آھن ته انھي مھل اھو ٻيھر موٽڻ (وڏو) نقصان وارو آھي.

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ

پوءِ اھو (واقعو) ھڪڙي سخت ھڪل آھي.

فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ

پوءِ اتي جو اُتي ھڪ پڌري ميدان ۾ حاضر ٿيل ھوندا.

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ

(اي پيغمبر) تو وٽ مُوسىٰ جي خبر پُھتي آھي ڇا؟

إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى

جڏھن سندس پالڻھار کيس پاڪ ميدان طُوىٰ ۾ سڏيو.

اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ

ته فرعون ڏانھن وڃ ڇوته ھو حد کان لنگھيو آھي.

فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ

پوءِ (ان کي) چؤ ته ھن ڏانھن خيال اٿئي ته تون سڌرجين؟

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

۽ تنھنجي پالڻھار ڏانھن توکي (سڌو) رستو ڏيکاريان ته (تون اُن کان) ڊڄين.

فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ

پوءِ فرعون کي وڏي نشاني ڏيکاريائين.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

پوءِ (فرعون موسى) کي ڪوڙو ڀانيو ۽ نافرماني ڪيائين.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

وري (اُتان) پٺيرو ٿي تکو ھلڻ لڳو.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

پوءِ (پنھنجي قوم کي) گڏ ڪيائين پوءِ سڏيائين.

فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ

پوءِ چيائين ته آءٌ اوھان جو تمام مٿاھون پالڻھار آھيان.

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ

پوءِ الله ان کي آخرت ۽ دُنيا جي عذاب ۾ پڪڙيو.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ

بيشڪ ھن (قصّي) ۾ انھي لاءِ نصيحت آھي جيڪو ڊڄي.

أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا

ڀلا بڻاوت ۾ اوھين ڏکيا آھيو يا آسمان جنھن کي الله بڻايو؟

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا

اُن جي مٿاھين بلند ڪيائين پوءِ اُن کي برابر بيھاريائين.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا

۽ اُن جي رات کي اوندھ ڪيائين ۽ اُن جو سوجھرو (ڏينھن جو) پڌرو ڪيائين.

وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا

۽ اُن کان پوءِ زمين کي وڇايائين.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا

اُن مان سندس پاڻي ۽ سندس گاھ ڪڍيائين.

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا

۽ جبلن کي مُحڪم کوڙيائين.

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ

اوھان جي نفعي لاءِ ۽ اوھان جي ڍورن (جي نفعي) لاءِ.

فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ

پوءِ جڏھن وڏو واقعو (قيامت جو) ايندو.

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ

اُن ڏينھن ماڻھو اھو ياد ڪندو جيڪي (دنيا ۾) ڪمايو ھوائين.

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ

۽ دوزخ اُنھيءَ لاءِ پڌرو ڪبو جيڪو ڏسڻ گھرندو.

فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ

پوءِ جيڪو حد کان لنگھيو ھوندو.

وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا

۽ ھن دنيا جي حياتيءَ کي ڀَلو سمجھيائين.

فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ

تنھن جي جاءِ بيشڪ دوزخ آھي.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ

۽ جيڪو پنھنجي پالڻھار جي (حضور ۾) روبرو بيھڻ کان ڊنو ۽ نفس کي سَڌ کان جھليائين.

فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ

پوءِ تنھنجي جاءِ بيشڪ بھشت آھي.

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا

(اي پيغمبر) توکان قيامت بابت پُڇن ٿا ته اُن جو (واقعو) ٿيڻ ڪڏھن آھي؟

فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا

(اي پڇندڙ) اُن جي خبر بابت تون ڪھڙي خيال ۾ آھين؟

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا

اُن جي پڄاڻي (جي خبر) تنھنجي پالڻھار وٽ آھي.

إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا

جيڪو قيامت کان ڊڄي رڳو تنھن لاءِ تون ڊيڄاريندڙ آھين.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا

جنھن ڏينھن اُن کي ڏسندا (تنھن ڏينھن) ائين ڀانئيندا ته ڄڻڪ ھڪڙي وقت سانجھي يا ان جي صبح کانسواءِ (دنيا ۾) رھيا ئي نه ھوا.