بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ

Яратган Роббинг номи билан ўқи.

خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ

У инсонни алақдан яратди.

اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ

Ўқи! Ва Роббинг энг карамлидир!

الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ

У қалам билан илм ўргатгандир.

عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ

У инсонга у билмаган нарсани ўргатди.

كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَىٰ

Йўқ! Албатта инсон туғёнга кетадир.

أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَىٰ

Ўзини бой кўргани учун.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الرُّجْعَىٰ

Албатта, қайтиб бориш Роббингадир.

أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَىٰ

Қайтарганни кўрдингми?!

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰ

Бандани намоз ўқиётганида?! (Макка мушриклари раҳбари Абу Жаҳл, Муҳаммадни Каъба ёнида намоз ўқиётганини кўрсам, бўйнидан оёғим билан босаман, деган экан. Шунга биноан бу оятлардаги намоз ўқувчидан мурод Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам, намоздан қайтарувчи эса Абу Жаҳлдир.)

أَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ عَلَى الْهُدَىٰ

Айт-чи, агар ўша ҳидоятда бўлса.

أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَىٰ

Ёки тақвога амр қилса.

أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

Айт-чи, ўша ёлғонга чиқарса ва юз ўгирса.

أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ

Албатта Аллоҳ уни кўришини билмасми?!

كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ

Йўқ! Агар қайтмаса, пешонасидан шиддатла тутамиз.

نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ

Ёлғончи, хатокор пешонасидан.

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ

Бас, ўз тўпини чақирсин.

سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ

Биз ҳам забонияларни чақирамиз. (Яъни, дўзахийларни азобловчи фаришталарни.)

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ۩

Йўқ! Сен унга итоат қилма! Сажда қил ва қурбат ҳосил қил. (Ушбу оят сажда оятларидандир. Имом Муслим улкан саҳобий Абу Ҳурайра р. а. дан ривоят қилган ҳадиси шарифда Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Банда Аллоҳга энг яқин бўлган пайти–сажда пайтидир, у пайтда дуони кўп қилинглар», –деганлар.)