بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

Қиёмат куни билан қасам.

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

Ва маломатчи нафс билан қасам.

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ

(Кофир) Инсон Бизни, унинг суякларини жамлай олмас, деб ўйларми?

بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ

Ҳа, Биз унинг бармоқ учларини ҳам асл ҳолига келтиришга қодирмиз.

بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

Балки инсон келажакда фисқу фужур қилишни хоҳлайдир.

يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

У: «Қиёмат куни қачон?» деб сўрайдир.

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

Қачонки кўз даҳшатда лол қолса.

وَخَسَفَ الْقَمَرُ

Ва ой тутилса.

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

Ва қуёш билан ой жамланса.

يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

Ўшал кунда инсон, қочар жой қайда? деб қолар.

كَلَّا لَا وَزَرَ

Йўқ! Қочадиган жой йўқ!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ

У кунда истиқрор фақат Роббинг ҳузурида бўлар.

يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

У кунда инсонга аввалу охир қилганининг хабари берилар.

بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ

Ҳа, инсон ўз нафсига қарши ўзи шоҳиддир.

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ

Гарчи узр-маъзурларини тўкиб соладир.

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ

Сен шошилиб, у(Қуръон) билан, тилингни қимирлатма.

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ

Албатта, уни жамлаш ва ўқиб бериш Бизнинг зиммамиздадир.

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ

Бас, Биз уни ўқисак, қироатига зеҳн солиб тур.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ

Сўнгра уни баён қилиб бериш ҳам Бизнинг зиммамиздадир.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ

Йўқ! Балки сизлар шошар дунёни яхши кўрасизлар.

وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ

Ва охиратни тарк этасизлар.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ

У кунда бор чиройли юзлар.

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

Роббисига назар солувчилар.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ

Ва у кунда бор тиришиб-буришган юзлар.

تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

Ўзига умуртқасин синдирар иш бўлишига ишонар.

كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ

Йўқ! жон ҳалқумга келганда.

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

Ва, қутқарувчи ким? деганда.

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ

Ва, албатта, у фироқлигин билганда.

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ

Ва болдирлар бир-бирига алмашганда.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ

У кунда ҳайдаб борар жой фақат Роббинггадир. (Яъни, жони ҳалқумига келиб қолганда, уни ҳаётда олиб қолиш учун барча чора кўрилади, Ким қутқараркин, деб илтижо қилинади. Лекин иложи бўлмай фироқ вақти келганига ишонч ҳосил бўлади. Жон чиққанда эса оёқлар жонсиз бўлиб бир-бирига чалмашади.)

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

Бас, у тасдиқламади ва намоз ўқимади.

وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

Ва лекин ёлғонга чиқарди ва юз ўгирди.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ

Сўнг ўз аҳлига керилиб борди.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

Ҳолингга вой бўлсин сенинг, вой бўлсин!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

Яна ҳолингга вой бўлсин сенинг, вой бўлсин!

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى

Инсон беҳуда тарк қилинишнинг ҳисобини қилурми?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ

У манийдан оққан нутфа бўлмаганмиди?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

Сўнг алақа бўлди. Бас бекаму-кўст этиб яратди.

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ

Бас ундан жуфтни–эркак ва аёлни яратди.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ

Шундай зот ўликларни тирилтиришга қодир эмасми?!