بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ

เขา (มุฮัมมัด) ทำหน้าบึ้ง และผินหน้าไปทางอื่น

أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ

เพราะชายตาบอดมาหาเขา

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ

และอะไรเล่าที่จะให้เจ้ารู้ หวังว่าเขาจะมาเพื่อซักฟอกจิตใจก็ได้

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ

หรือเพื่อรับคำตักเตือน เพื่อที่คำตักเตือนนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขา

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ

ส่วนผู้ที่พอเพียงแล้ว

فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ

เจ้ากลับต้อนรับขับสู้

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

และไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า การที่เขาไม่ซักฟอก

وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ

และส่วนผู้ที่มาหาเจ้าด้วยความพยายาม

وَهُوَ يَخْشَىٰ

และเขามีความกลัวเกรง

فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

เจ้ากลับเมินเฉย

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ

มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมันเป็นข้อเตือนใจ

فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ

ดังนั้นผู้ใดประสงค์ก็ให้รำลึกถึงข้อเตือนใจนั้น

فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ

ซึ่งมีอยู่ในคัมภีร์อันทรงเกียรติ

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ

ที่ได้รับการเทิดทูน ได้รับความบริสุทธิ์

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ

ด้วยมือของมลาอิกะฮฺ

كِرَامٍ بَرَرَةٍ

ผู้ทรงเกียรติ ทรงคุณธรรม

قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ

มนุษย์นั้นถูกสังหารเสียก็ดี เขาช่างเนรคุณเสียนี่กระไร

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ

จากสิ่งใดเล่าพระองค์ทรงบังเกิดเขามา ?

مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ

จากเชื้ออสุจิหยดหนึ่งพระองค์ทรงบังเกิดเขา แล้วก็กำหนดสภาวะแก่เขา

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ

แล้วพระองค์ก็ทรงแผ้วทางให้สะดวกแก่เขา

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ

ต่อมาพระองค์ให้เขาตายไป แล้วให้เขาลงหลุม

ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ

ครั้นเมื่อพระองค์ทรงประสงค์ ก็ทรงให้เขาฟื้นคืนชีพ

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ

มิใช่เช่นนั้น เขามิได้ปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้เขา

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ

มนุษย์จงพิจารณาดูอาหารของเขาซิ

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا

เราได้หลั่งน้ำฝนลงมามากมายอย่างไร

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا

แล้วเราได้แยกแผ่นดินออกไป

فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا

และเราได้ให้เมล็ดพืชงอกเงยขึ้นจากในแผ่นดิน

وَعِنَبًا وَقَضْبًا

และองุ่นและพืชผัก

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا

และมะกอกและอินทผลัม

وَحَدَائِقَ غُلْبًا

และเรือกสวนที่หนาทึบ

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا

และผลไม้และทุ่งหญ้า

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ

ทั้งนี้เพื่อเป็นประโยชน์แก่พวกเจ้าและสัตว์เลี้ยงของพวกเจ้า

فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ

ครั้นเมื่อเสียงกัมปนาทมาถึง

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

วันที่ผู้คนจะหนีจากพี่น้องของเขา

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ

และจากแม่ของเขา และพ่อของเขา

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ

และจากภริยาของเขา และลูก ๆ ของเขา

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

สำหรับแต่ละคนในหมู่พวกเขาในวันนั้น มีภาระพอตัวเขาอยู่แล้ว

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ

หลายใบหน้าในวันนั้นแจ่มใส

ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ

หัวเราะดีใจร่าเริง

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ

และหลายใบหน้าในวันนั้นมีฝุ่นจับ

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

ความหม่นหมองจะปกคลุมบนใบหน้านั้น

أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ

ชนเหล่านั้นคือพวกปฏิเสธศรัทธาพวกประพฤติชั่ว