79An-Naazi'aat

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا

Савганд ба фариштагоне, ки ҷонҳоро (ҷонҳои кофиронро) ба сахтӣ мегиранд

وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا

ва савганд ба фариштагоне, ки чонҳоро (ҷонҳои муъминонро) ба осонӣ мегиранд

وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا

ва савганд ба фариштагоне, ки шиноваранд

فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا

ва савганд, ба фариштагоне, ки бар якдигар пешӣ мегиранд (дар боло бурдани ҷонҳои мӯъминон)

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا

ва савганд ба онҳо, ки тадбири корҳо мекунанд,

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ

ки он рӯз, ки нахустин нафхаи қиёмат (дамидани дар сур) заминро биларзонад

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ

ва нафхаи дуввум аз паси он биёяд,

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ

дар он рӯз дилҳое дар ҳарос бошанд

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ

ва нишони хушӯъ (хорӣ) дар дидагон намоён!

يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ

Мегӯянд: «Оё мо ба ҳолати нахустин бозмегардем,

أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً

он гоҳ ки устухонҳое пӯсида будем?»

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ

Гӯянд: «Ин бозгашти мо бозгаштест зиёновар!

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ

Фақат ин аст, ки танҳо як бонг бармеояд.

فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ

ва онҳо худро дар он саҳро хоҳанд ёфт.

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ

Оё достони Мӯсо ба ту расидааст?

إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى

Он гоҳ ки Парвардигораш ӯро дар водии муқаддаси Туво нидо дод:

اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ

«Ба сӯи Фиръавн бирав, ки аз ҳад гузаштааст.

فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ

Бигӯ: «Оё туро рағбате ҳаст, ки покиза шавӣ,

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

ва ман туро ба Парвардигорат роҳ бинамоям ва ту битарсӣ (аз Ӯ)?»

فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ

Пас он ояти бузургро ба ӯ нишон дод.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

Ва ӯ дурӯғ бароварду нофармонӣ кард.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

Сипас пушт гардонду мешитофт.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

Пас ҳамаро ҷамъ кард ва нидо дод.

فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ

ва гуфт: «Ман Парвардигори бартари шумо ҳастам!»

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ

Худояш ба аозби охирату дунё гирифтор кард.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ

Дар ин ибратест барои, касе, ки метарсад!

أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا

Оё шумо ба офариниш сахттаред, ё ин осмоне, ки Ӯ бино кардааст?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا

Сақфашро барафрошт ва дуруст кард,

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا

шабашро торик кард ва рӯшноияшро ошкор сохт

وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا

ва пас аз он заминро бигустурд (паҳн кард)

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا

ва аз он об берун овард ва чарогоҳҳо падид овард

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا

ва кӯҳҳоро устувор гардонид

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ

барои баҳрагирии шумо ва чорпоёнатон.

فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ

Чун он ҳодисаи бузург даррасад,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ

рӯзе, ки одамӣ ҳамаи амалҳои худро ба ёд оварад

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ

ва ҷаҳаннамро ба ҳар кӣ мебинад нишон диҳанд,

فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ

Пас ҳар кй аз ҳад гузашта бошад (дар куфру исён)

وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا

ва зиндагии инҷаҳонро ихтиёр карда бошад,

فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ

ҷаҳаннам ҷойгоҳи ӯст.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ

Аммо ҳар кас, ки аз истодан дар баробари Парвардигораш тарсида ва нафсро аз ҳаво (ва ҳавас) боздошта бошад,

فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ

биҳишт ҷойгоҳи ӯст.

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا

Туро аз қиёмат мепурсанд, ки чӣ вақт воқеъ шавад.

فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا

Аз ёд кардани (илми) он туро чӣ кор аст?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا

Интиҳои илми он назди Парвардигори туст.

إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا

Фақат ва фақат ту касонеро, ки аз он рӯз битарсанд, бим медиҳӣ.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا

Чун онро бубинанд, пиндоранд дар ин ҷаҳон фақат як шомгоҳ ё чоштгоҳ истодаанд.