Al-Fajr

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالْفَجْرِ

Pasha agimin,

وَلَيَالٍ عَشْرٍ

Pasha dhjetë netët,

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ

Pasha çiftin edhe tekët,

وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

Pasha natën kur kalon,

هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ

A është ky betim për të mençurin?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

A nuk e di se ç’bëri Zoti yt me Ad-in?

إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ

Banorët e Irem-it, me shtylla (pallatet),

الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ

Që nuk ka pasur shoq askund,

وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ

Edhe Themud-in të cilët skalitën shkrepat në luginë,

وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ

Edhe me Faraonin që kishte tenda,

الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ

Të cilët bënë krime në tokë,

فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ

Dhe në të e shtuan shkatërrimin,

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

Andaj Zoti yt i goditi me shufrën e dënimit,

إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ

Sepse Zoti yt është njëmend në pritë,

فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ

Ndërsa njeriu, kur do Zoti i tij ta sprovojë, e nderon dhe e shpërblen me dhunti, thot: “Zoti im më ka respektuar”.

وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ

Por kur, për të sprovuar, ia mungon furnizmin e tij, thot: “Zoti im më ka lënë anash (nëçmuar)”

كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ

Assesi! Por ju nuk e respektoni bonjakun,

وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

Dhe nuk nxiteni që ta ushqeni varfnjakun,

وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا

Dhe me grykësi e hani trashëgimin,

وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا

Dhe për së tepërmi e doni pasurimin.

كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا

Por, ani! Se kur të dërmohet toka copë e grimë,

وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

Dhe të vijë Zoti yt edhe engjujt radhë-radhë,

وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ

Dhe atëherë kur të sillet xhehennemi – atë ditë njeriu do të kujtohet, por ç’i duhet kujtimi?!

يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي

Do të thotë: “Ku është ai fat të isha përgatitur nëjetën time!”

فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ

Atë ditë askush nuk dënon sikur Ai.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ

Dhe askush sikur ai nuk farkon në pranga!

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ

O shpirt i qetësuar,

ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً

Kthehu te Zoti yt si kënaqës e i kënaqur,

فَادْخُلِي فِي عِبَادِي

Hyr në gjiun e robëve të mi,

وَادْخُلِي جَنَّتِي

Dhe hyr në xhennetin tim!