بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

Kunem se gradom ovim –

وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

a tebi će biti dopušteno sve u gradu ovome –

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ

i roditeljem i onim koga je rodio,

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ

Mi čovjeka stvaramo da se trudi.

أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ

Misli li on da mu niko ništa ne može?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا

"Utrošio sam blago nebrojeno!" – reći će.

أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ

Zar misli da ga niko vidio nije?

أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ

Zar mu nismo dali oka dva

وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ

i jezik i usne dvije,

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ

i dobro i zlo mu objasnili?

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ

Pa, zašto on na blagodatima zahvalan bio nije? –

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ

A šta ti misliš: kako se može na blagodatima zahvalan biti? –

فَكُّ رَقَبَةٍ

roba ropstva osloboditi,

أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ

ili, kad glad hara, nahraniti

يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ

siroče bliska roda,

أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ

ili ubogoga nevoljnika,

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ

a uz to da je od onih koji vjeruju, koji jedni drugima izdržljivost preporučuju i koji jedni drugima milosrđe preporučuju;

أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ

oni će biti – sretnici!

وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ

A oni koji ne vjeruju u dokaze Naše, oni će biti – nesretnici,

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ

iznad njih će vatra zatvorena biti.