Al-Qiyaama

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

Betohem në ditën e kijametit;

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

Betohem në shpirtin që është shumë qortues!

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ

A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij?

بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ

Po, do t’ia tubojmë! Duke qenë se Ne jemi të zotët t’ia rikrijojmë si kanë qenë edhe majat e gishtave të tij!

بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

Por, njeriu dëshiron të vazhdojë edhe mëtej në mëkate.

يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

Andaj edhe pyet: “Kur është dita e kijametit?”

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

E, kur të merren sytë (të parët)?

وَخَسَفَ الْقَمَرُ

E të zëhet hëna (errësohet),

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

Dhe të bashkohet dielli e hëna.

يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

Atë ditë njeriu do të thotë: “Nga të iket!”

كَلَّا لَا وَزَرَ

Jo, nuk ka strehim!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ

Atë ditë vetëm te Zoti yt është caku!

يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Atë ditë njeriu do të njihet me atë që çoi para dhe me atë që la prapa.

بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ

Po njeriu është dëshmitar i vetvetes.

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ

Edhe nëse i paraqet arsyetimet e veta.

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ

Ti (Muhammed) mos shqipto atë (Kur’anin) me gjuhën tënde për ta nxënë atë me të shpejtë!

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ

Sepse Ne e kemi për detyrë tubimin dhe leximin e tij!

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ

E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ

Dhe pastaj është obligim i yni që ta shkoqisim atë.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ

Jo, nuk është ashtu! Por ju jeni që e doni të ngutshmen (dynjanë).

وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ

Dhe e lini pas shpine atë të ardhmen (ahiretin).

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ

Atë ditë do të ketë fytyra të shkëlqyera (të gëzuara).

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

Që Zotin e tyre e shikojnë.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ

Atë ditë ka fytyra edhe të vrazhda.

تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

Që presin t’u thyhet kurrizi (të shkatërrohen).

كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ

Jo dhe Jo! Po kur të arrijë (shpirti) në gropë të fytit (të gjoksit),

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

Dhe thuhet (nga familja e të afërmit): “Kush do ta shërojë?”

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ

Dhe ai bindet se ai po ndahet.

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ

E t’i puqet kofsha për kofshe (t’i vështirësohet gjendja).

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ

Atë ditë vetëm te Zoti yt shkohet.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

E ai as nuk vërtetoi atë që duhej, as nuk u falë.

وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

Por përgënjeshtroi dhe ktheu shpinën.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ

Dhe shkonte te familja e tij me fodullëk.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

Të është afruar ty e keqja e t’u afroftë! (ose i mjeri ti i mjeri).

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

Edhe nje herë t’u afrua ty e keqja; t’u afroftë!

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى

A mos mendon njeriu se do të lihet duke mos zënë asgjë (pa kurrfarë përgjegjësie).

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ

A nuk ka qenë ai në një pikë ujë që derdhet.

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

E pastaj u bë gjak i trashë, e Ai e krijoi dhe e përsosi?

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ

Dhe prej tij Ai i bëri dy lloje: mashkullin dhe femrën.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ

A nuk është Ai (Zot) i fuqishëm që i ngjall të vdekurit?