بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالْفَجْرِ

Tako mi zore,

وَلَيَالٍ عَشْرٍ

i deset noći,

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ

i parnih i neparnih,

وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

i noći kada nestaje –

هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ

zar to pametnom zakletva nije…?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

Zar ne znaš šta je Gospodar tvoj sa Adom uradio,

إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ

sa stanovnicima Irema, punog palata na stupovima,

الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ

kojima ravna ni u jednoj zemlji nije bilo;

وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ

i Semudom, koji je stijene u dolini klesao,

وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ

i faraonom, koji je šatore imao –

الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ

koji su na Zemlji zulum provodili

فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ

i poroke na njoj umnožili,

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

pa je Gospodar tvoj – bič patnje na njih spustio,

إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ

jer, Gospodar tvoj je, zaista, u zasjedi.

فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ

Čovjek, kada Gospodar njegov hoće da ga iskuša pa mu počast ukaže i blagodatima ga obaspe, rekne: "Gospodar moj je prema meni plemenito postupio!"

وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ

A kad mu, da bi ga iskušao, opskrbu njegovu oskudnom učini, onda rekne: "Gospodar moj me je napustio!"

كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ

A nije tako! Vi pažnju siročetu ne ukazujete,

وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

i da se puki siromah nahrani – jedan drugog ne nagovarate,

وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا

a nasljedstvo pohlepno jedete

وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا

i bogatstvo pretjerano volite.

كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا

A ne valja to! Kada se Zemlja u komadiće zdrobi

وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

i kad dođe naređenje Gospodara tvoga, a meleki budu sve red do reda,

وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّىٰ لَهُ الذِّكْرَىٰ

i kad se tog Dana primakne Džehennem; tada će se čovjek sjetiti – a na što mu je sjećanje?! –

يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي

i reći: "Kamo sreće da sam se za ovaj život pripremio!"

فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ

Tog Dana niko neće kao On mučiti,

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ

i niko neće kao On u okove okivati!

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ

A ti, o dušo smirena,

ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً

vrati se Gospodaru svome zadovoljna, a i On tobom zadovoljan,

فَادْخُلِي فِي عِبَادِي

pa uđi među robove Moje,

وَادْخُلِي جَنَّتِي

i uđi u Džennet Moj!