بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ

Айт: «Эй кофирлар!

لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ

Мен сиз ибодат қилган нарсаларга ибодат қилмасман.

وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ

Ва сизлар ҳам мен ибодат қиладиганга ибодат қилувчимассиз.

وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدْتُمْ

Ва мен сиз ибодат қилган нарсага ибодат қилувчимасман.

وَلَا أَنْتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ

Ва сиз ҳам мен ибодат қилганга ибодат қилувчимассиз.

لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ

Сизга ўз динингиз, менга ўз диним. (Бу сурада Ислом эълон қилган ақида эркинлиги ўз аксини топган. 1400 йил аввал эълон қилинган бу ҳуррият оёқ ости қилинганда, инсоният улкан зарарлар тортди.)