بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ

U vrenjt dhe ktheu shpinën

أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ

Se i pat ardhur i verbëri.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ

Ku e di ti, ndoshta do të pastrohet.

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ

Ose të këshillohet dhe këshilla të jetë me dobi.

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ

E kush është i pasur,

فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ

Ti atë e pranon.

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Dhe nëse ai nuk pastrohet, ç’ke ti?

وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ

Kurse ai që të vjen me vrap,

وَهُوَ يَخْشَىٰ

Ngase ai frikësohet,

فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

E ti nuk ia vë veshin atij!

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ

Kurrsesi! (ashtu mos bën) Ajo është mësim.

فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ

Andaj kush do e merr atë mësim (Kur’anin).

فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ

Është në fletë të respektuara,

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ

Të lartësuara, të pastruara.

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ

Në duar të ambasadorëve (engjujve);

كِرَامٍ بَرَرَةٍ

Fisnikë e të pagabueshëm.

قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ

Qoftë shkatërruar njeriu! Po sa mohues i madh është!

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ

Prej çka e ka krijuar Ai?

مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ

Nga pika e farës e ka krijuar dhe e ka aftësuar,

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ

Pastaj rrugën ia ka lehtësuar,

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ

Pastaj e vdes dhe e varros

ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ

Dhe kur do e ringjallë.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ

Jo! Ende nuk e ka zbatuar çkai ka urdhëruar Ai.

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ

Le të shikojë njeriu ushqimin e vet

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا

Ne e kemi njomë me shi të mjaftueshëm.

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا

Pastaj e plasarisim tokën dhe e çajmë,

فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا

Dhe në të rrisim drith,

وَعِنَبًا وَقَضْبًا

Edhe rrush e tërfojë.

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا

Edhe ullinj dhe pemë,

وَحَدَائِقَ غُلْبًا

Edhe kopshte të dendura,

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا

Edhe pemë dhe kullosa,

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ

Për nevoja tuaja dhe kafshëve tuaja.

فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ

E kur të vijë ushtima shurdhuese:

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

Atë ditë kur njeriu ik nga vëllai i vet

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ

Edhe nga nëna edhe nga babai i vet,

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ

Edhe nga shoqja e vet dhe djemt e vet,

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

Atë ditë secilit njeri do t’i mjaftojë çështja e vet.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ

Atë ditë disa fytyra do të jenë të ndritura,

ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ

Të qeshura, të gëzuara,

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ

Kurse disa fytyra atë ditë do të jenë të pluhrosura,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

Do t’i mbulojë terri i fortë.

أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ

E ata janë mosbesimtarët e mbrapshtë.