56Al-Waaqia

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ

Чун қиёмат воқеъ шавад,

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ

ки дар воқеъ шуданаш ҳеҷ дурӯғ нест,

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ

гурӯҳеро пасткунанда аст ва гурӯрҳеро баландкунанда.

إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا

Он гоҳ, ки замин ба сахтӣ биларзад

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا

ва кӯҳҳо ба тамом реза-реза шаванд

فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا

ва чун ғуборе пароканда гарданд,

وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً

шумо се гурӯҳ бошед:

فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ

яке аҳли саъодат. Аҳли саъодат чӣ ҳол доранд?

وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ

Дигар аҳли шақоват (бадбахт). Аҳли шақоват чӣ ҳол доранд?

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ

Севумини онҳо, ки пешқадаму пешдаст буданд ва инак пеш раводанд (дар ҷаннат).

أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ

Инҳо муқаррабонанд (наздиккардашудагонанд)

فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ

дар биҳиштҳои пурнеъмат.

ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ

Гурӯҳе аз пешиниён

وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ

ва андаке аз онҳо, ки аз пас омадаанд

عَلَىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ

бар тахтҳои мурассаъ (зарбофт)

مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ

рӯбарӯи ҳам бар онҳо такя задаанд.

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ

Писароне ҳамеша ҷавон гирдашон мечарханд

بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ

бо қадаҳҳову кӯзаҳо ва ҷомҳое аз шаробе, ки дар ҷӯйҳо ҷорист,

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ

аз нушиданаш на сардард гиранд ва на беҳуш шаванд.

وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ

Ва меваҳое, ки худ интихоб мекунанд.

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ

Ва гӯшти парранда, аз ҳар чӣ бихоҳанд,

وَحُورٌ عِينٌ

Ва ҳурони дуруштчашм

كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ

ҳамонанди марворидҳое дар садаф.

جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Ҳама ба мукофоти корҳое, ки мекардаанд.

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا

Дар он ҷо на сухани беҳуда шунаванд ва на гуноҳолуд

إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا

ҷуз як сухан: «Салом, салом!»

وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ

Аммо аҳли саъодат, аҳли саъодат чӣ ҳол доранд?

فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ

Дар зери дарахти сидри бехор

وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ

ва дарахти музе (банан), ки мевааш бар якдигар чида шуда

وَظِلٍّ مَمْدُودٍ

ва сояе доим

وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ

ва обе ҷорӣ

وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ

ва мевае бисёр,

لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ

ки бепоён ва касро аз он бознадоранд.

وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ

Ва фаршҳои баланд

إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً

Он занонро Мо биёфаридем, офариданӣ

فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا

ва душизагон сохтем.

عُرُبًا أَتْرَابًا

Маъшуқи ҳамсарони худанд,

لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ

барои аҳли саъодат,

ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ

гурӯҳе аз пешиниён

وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ

ва гурӯҳе, ки аз пас омадаанд.

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ

Аммо аҳли шақоват, аҳли шақоват (бадбахт) чӣ ҳол доранд?

فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ

Дар боди гарм ва оби ҷӯшонанд

وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ

дар сояе аз дуди сиёҳ

لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ

на сарду на хуш.

إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ

"Инҳо пеш аз ин дар нозу неъмат буданд.

وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ

ва бар гуноҳони бузург исрор (давом) мекарданд

وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

ва мегуфтанд: «Оё замоне, ки мо мурдему хоку устухон шудем, боз ҳам моро зинда мекунанд

أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ

ё ниёгони моро?»

قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ

Бигӯ: «Ҳамаро, онон, ки аз ин пеш буданд ва онҳо, ки аз паяшон омада буданд,

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ

ҳама дар ваъдагоҳи он рӯзи муъайян хоҳанд буд.

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ

Он гоҳ шумо, эй гумроҳони дурӯғбароранда,

لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ

аз дарахтони заққум хоҳед хурд

فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ

ва шикамҳои худро аз он пур хоҳед кард

فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ

ва бар болои он оби ҷӯшон хоҳед нушид,

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ

чунон менушед, ки шутури ташн, а об менӯшад.

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ

Ин аст меҳмондориашон дар рӯзи ҷазо.

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ

Мо шуморо офаридаем, пас чаро тасдиқ намекунед?

أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ

Оё он маниро, ки мерезед, дидаед?

أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ

Оё шумо ӯро меофаринед ё Мо офаринандаем?

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

Мо маргро бар шумо, муайян сохтем ва нотавон аз он нестом, ки

عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ

ба ҷои шумо қавме монанди шумо биёварем ва шуморо ба сурате, ки аз он бехабаред, аз нав биёфаринем.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ

Шумо ай офариниши нахуст огоҳед, чаро ба ёдаш наёваред?

أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ

Оё чизеро, ки мекоред, дидаед?

أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ

Оё шумо мерӯёнедаш ё Мо рӯёнандаем?

لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ

Агар мехостем, хошокаш месохтем, то дар ҳайрат бимонед.

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ

Гӯянд: «Мо зиён кардагонем,

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ

мо бенасиб мондагонем».

أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ

Оё оберо, ки менӯшед, дидаед?

أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ

Оё шумо онро аз абр фурӯд меоред ё Мо фурӯд орандагонем?.

لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ

Агар мехостем онро талх мегардонидем. Пас чаро шукр намегӯед?

أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ

Оё он оташро, ки меафрузед дидаед?

أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ

Оё дарахташро шумо офаридаед ё Мо офаринандаем?

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ

Мо онро хушдоре (аз дӯзах) ва барои мусофирони роҳнавард матоъе сохтем.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ

Ба номи Парвардигори бузурги худ тасбеҳ гӯй!

۞ فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ

Пас савганд ба ғурубгоҳи ситорагон!

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ

Ва ин савгандест, — агар бидонед, — бузург.

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ

Албатта ин Қуръонест гиромиқадр

فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ

дар китобе макнун,

لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ

ки ҷуз покон даст бар он назананд.

تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Нозилшуда аз ҷониби Парвардигори ҷаҳониён аст.

أَفَبِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ

Оё ин суханро дурӯғ меҳисобед?

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ

Ва насиби худро дар дурӯғ ҳисобидани он қарор медиҳед?

فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ

Пас чаро он гоҳ ки ҷон ба гулӯ расад

وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ

ва шумо дар ин ҳангом менигаред?

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ

Мо аз шумо ба ӯ наздиктарем, вале шумо намебинед.

فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ

Агар қиёматро бовар надоред,

تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

агар рост мегӯед, бозаш гардонед! (рӯҳро бар ҷасад)

فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ

Аммо агар аз муқаррабон (наздикшудагон) бошад.

فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ

барои ӯст осоишу рӯзӣ ва биҳишти пурнеъмат.

وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ

Ва аммо агар аз аҳли саъодат бошад,

فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ

пас туро аз аҳли саъодат салом аст.

وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ

Ва аммо агар, аз такзибкунандагони (дурӯғ барорандагони) гумроҳ бошад,

فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ

ба оби ҷӯшон меҳмонаш кунанд

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ

ва ба дӯзахаш дароваранд.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ

Ин сухан сухане росту яқин аст!

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ

Пас ба номи Парвардигори бузургат тасбеҳ гӯй!