56Al-Waaqia

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ

Kada se Događaj dogodi –

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ

događanje njegovo niko neće poricati –

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ

neke će poniziti, a neke uzvisiti;

إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا

kad se Zemlja jako potrese

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا

i brda se u komadiće zdrobe,

فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا

i postanu prašina razasuta,

وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً

vas će tri vrste biti:

فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ

oni sretni – ko su sretni?!

وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ

i oni nesretni – ko su nesretni?!

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ

i oni prvi – uvijek prvi!

أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ

Oni će Allahu bliski biti

فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ

u džennetskim baščama naslada –

ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ

biće ih mnogo od naroda drevnih,

وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ

a malo od kasnijih –

عَلَىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ

na divanima izvezenim,

مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ

jedni prema drugima na njima će naslonjeni biti;

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ

služiće ih vječno mladi mladići,

بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ

sa čašama i ibricima i peharom punim pića iz izvora tekućeg –

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ

od koga ih glava neće boljeti i zbog kojeg neće pamet izgubiti –

وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ

i voćem koje će sami birati,

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ

i mesom ptičijim kakvo budu željeli.

وَحُورٌ عِينٌ

U njima će biti i hurije očiju krupnih,

كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ

slične biseru u školjkama skrivenom –

جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

kao nagrada za ono što su činili.

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا

U njima neće slušati prazne besjede ni govor grješni,

إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا

nego samo riječi: "Mir, mir!"

وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ

A onî sretni – ko su sretni?!

فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ

Biće među lotosovim drvećem bez bodlji,

وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ

i među bananama plodovima nanizanim

وَظِلٍّ مَمْدُودٍ

i u hladovini prostranoj,

وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ

pored vode tekuće

وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ

i usred voća svakovrsnog

لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ

kojeg će uvijek imati i koje neće zabranjeno biti,

وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ

i na posteljama uzdignutim.

إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً

Stvaranjem novim Mi ćemo hurije stvoriti

فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا

i djevicama ih učiniti

عُرُبًا أَتْرَابًا

milim muževima njihovim, i godina istih

لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ

za one sretne;

ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ

biće ih mnogo od naroda drevnih,

وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ

a mnogo i od kasnijih.

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ

A onî nesretni – ko su nesretni?!

فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ

Oni će biti u vatri užarenoj i vodi ključaloj

وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ

i u sjeni dima čađavog,

لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ

u kojoj neće biti svježine ni ikakve dobrine.

إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ

Oni su prije toga raskošnim životom živjeli

وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ

i uporno teške grijehe činili

وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

i govorili: "Zar kada umremo i zemlja i kosti postanemo – zar ćemo zbilja biti oživljeni,

أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ

zar i drevni naši preci?"

قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ

Reci: "I drevni i kasniji,

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ

u određeno vrijeme, jednog određenog dana biće sakupljeni,

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ

i tada ćete vi, o zabludjeli, koji poričete oživljenje,

لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ

sigurno, s drveta Zekkum jesti,

فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ

i njime ćete trbuhe puniti,

فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ

pa zatim na to ključalu vodu piti,

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ

poput kamila koje ne mogu žeđ ugasiti";

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ

to će na onome svijetu biti gošćenje njihovo!

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ

Mi vas stvaramo – pa zašto ne povjerujete?

أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ

Kažite vi Meni: da li sjemenu koje ubacujete

أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ

vi oblik dajete ili Mi to činimo?

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

Mi određujemo kada će ko od vas umrijeti, i niko nas ne može spriječiti

عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ

da likove vaše izmijenimo i da vas iznova u likovima koje vi ne poznajete stvorimo.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ

Poznato vam je kako ste prvi put stvoreni, pa zašto se ne urazumite?

أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ

Kažite vi Meni: šta biva sa onim što posijete?

أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ

Da li mu vi dajete snagu da niče, ili to Mi činimo?

لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ

Ako hoćemo možemo ga u suho rastinje pretvoriti, pa biste se snebivali:

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ

"Mi smo, doista, oštećeni,

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ

čak smo svega lišeni!"

أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ

Kažite vi Meni: vodu koju pijete –

أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ

da li je vi ili Mi iz oblaka spuštamo?

لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ

Ako želimo, možemo je slanom učiniti – pa zašto niste zahvalni?

أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ

Kažite vi Meni: vatru koju palite –

أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ

da li drvo za nju vi ili Mi stvaramo?

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ

Mi činimo da ona podsjeća i da bude korisna onima koji konače;

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ

zato hvali Gospodara svoga Veličanstvenog!

۞ فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ

I kunem se časom kad se zvijezde gube –

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ

a to je, da znate, zakletva velika,

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ

on je, zaista, Kur'an plemeniti

فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ

u Knjizi brižljivo čuvanoj –

لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ

dodirnuti ga smiju samo oni koji su čisti,

تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ

on je Objava od Gospodara svjetova.

أَفَبِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ

Pa, kako ovaj govor omalovažavate

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ

i umjesto zahvalnosti što vam je hrana darovana – vi u njega ne vjerujete?

فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ

A zašto vi kad duša do guše dopre,

وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ

i kad vi budete tada gledali,

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ

a Mi smo mu bliži od vas, ali vi ne vidite,

فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ

zašto je onda kad niste u tuđoj vlasti

تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

ne povratite, ako istinu govorite?

فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ

I ako bude jedan od onih koji su Allahu bliski –

فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ

udobnost i opskrba lijepa i džennetske blagodati njemu!

وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ

A ako bude jedan od onih koji su sretni –

فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ

pa, pozdrav tebi od onih koji su sretni!

وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ

A ako bude jedan od onih koji su poricali i u zabludi ostali,

فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ

pa, ključalom vodom biće ugošćen

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ

i u ognju prženjem.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ

Sama je istina, zbilja, sve ovo –

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ

zato hvali ime Gospodara svoga Veličanstvenog!