بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا

Қуёш билан ва унинг зиёси билан қасам.

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا

Унинг ортидан келадиган Ой билан қасам.

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا

Ва у(қуёш)ни равшан кўрсатган наҳор билан қасам.

وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا

Ва у(қуёш)ни қоплаган тун билан қасам.

وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا

Ва осмон билан ва унинг бино қилиниши билан қасам.

وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا

Ва ер билан ва унинг тўшалиши билан қасам.

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا

Ва нафс билан ва унинг бекам-кўст қилиб яратилиши билан қасам.

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا

Бас, у(нафс)га фужурини ва тақвосини билдирди.

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا

Батаҳқиқ, ким у(нафс)ни покласа, ютуққа эришади.

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا

Ва батаҳқиқ, ким у(нафс)ни кирласа, ноумид бўлади.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا

Самуд қавми ўз туғёни ила ( Пай ғамбарини) ёлғонга чиқарди.

إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا

Вақтики, (ундаги) энг бадбахт шахс шошилиб турди.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا

Бас, уларга Аллоҳнинг Расули «Аллоҳнинг туясига ва унинг сувига тегманглар», деди.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا

Бас, уни ёлғончига чиқаришди ва ул(туяни) сўйишди.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا

Ва У зот бу ишнинг оқибатидан қўрқмайди. (Бу дунёнинг подшоҳлари ўзларининг қилган ишларидан, оқибати нима бўларкин, деб ҳадиксираб турадилар. Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло эса бундай хавфдан мустаснодир.)