بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ

(Ya Peyğəmbər!) De: “Pənah aparıram insanların Rəbbinə;

مَلِكِ النَّاسِ

İnsanların ixtiyar sahibinə;

إِلَٰهِ النَّاسِ

İnsanların tanrısına;

مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ

Vəsvəsə verən, (Allahın adı çəkiləndə isə qorxusundan) qaçıb gizlənən Şeytanın şərindən-

الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ

O Şeytan ki, insanların ürəklərinə vəsvəsə salır,

مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ

(O Şeytan ki) cinlərdən də olur, insanlardan da! (Və ya: (o Şeytan) istər cinlərdən olsun, istər insanlardan!)”