Al-Mutaffifin

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ

Вайл (вой) бўлсин, ўлчовдан уриб қолувчиларга.

الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ

Улар одамлардан нарса ўлчаб олсалар, тўлиқ оларлар.

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ

Ва агар одамларга ўлчаб ёки тортиб берсалар, камайтирарлар.

أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ

Ана шулар, албатта, қайта тирилтирилишларини ўйламайдиларми?

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ

Улуғ бир кунда.

يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

У кунда, одамлар оламлар Роббиси ҳузурида тик турарлар.

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ

Йўқ! Албатта фожирларларнинг китоби «сижжин»дадир.

وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ

«Сижжин» қандай нарса эканини сенга нима билдирди?! (Сижжин нима эканини қаердан ҳам билардинг, унинг моҳияти шундоқ каттаки, сен уни идрок эта олмайсан. Билиб қўй!)

كِتَابٌ مَرْقُومٌ

У ёзилган китобдур.

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

Ўша кунда ёлғонга чиқарувчиларга вайл бўлсин!

الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ

Улар жазо кунини ёлғонга чиқарарлар.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ

У кунни ҳаддан ошувчи ва ўта гуноҳкорлардан бошқалар ёлғонга чиқармаслар.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ

Қачон унга оятларимиз тиловат қилинса, «авалгиларнинг афсоналари», дер.

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ

Йўқ! Уларнинг қилган касблари қалбларига моғор бўлиб ўрнашиб қолган, холос.

كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ

Йўқ! Албатта, улар ўша кунда ўз Роббиларини кўришдан тўсиларлар.

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ

Сўнгра улар албатта жаҳиймга кирувчидирлар.

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ

Сўнгра, мана бу, сизлар ёлғонга чиқариб юрган нарса, дейилар.

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ

Йўқ! Албатта аброрларнинг китоби «Иллиййун»дадир.

وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ

«Иллиййун» қандоқ нарса эканини сенга нима билдирди?!

كِتَابٌ مَرْقُومٌ

У ёзилган китобдур.

يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ

Унга муқарраб(фаришта)лар шоҳид бўларлар.

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ

Албатта, аброрлар жаннати найимдадирлар.

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ

Пардали баланд сўрилар устида назар солиб турарлар.

تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ

Уларнинг чеҳраларидан жаннат равнақини билиб оларсан.

يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ

Улар муҳрланган, ниҳоятда пок, шаробдан ичарлар.

خِتَامُهُ مِسْكٌ ۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ

У(шароб)нинг хотимаси мискдир. Ва шу нарса учун мусобақа қилувчилар мусобақа қилсинлар.

وَمِزَاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ

У(шароб)нинг аралашмаси «тасним»дандир.

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ

У(Тасним) бир булоқдирки, ундан муқарраблар ичарлар.

إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ

Албатта жиноят қилганлар иймон келтирганлар устидан кулар эдилар.

وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ

Агар ул(мўмин)лар аларнинг ёнидан ўтсалар, масхаралаб, ишоралар қила эдилар.

وَإِذَا انْقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ

Агар у(кофир)лар ўз аҳллари ҳузурига қайтиб борсалар, ҳузурланиб қайтиб борар эдилар.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ

Ва агар у(мўмин)ларни кўрсалар, «албатта ановилар адашганлар», дер эдилар.

وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ

Ҳолбуки, улар а(мўмин)лар устидан кузатувчи қилиб юборилган эмаслар!

فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ

Энди, бу Кунда иймон келтирганлар кофирлар устидан куларлар.

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ

Пардали, баланд сўрилар устида назар солиб турарлар.

هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ

Кофирлар қилган ишларининг «савобини» олар миканлар?!