بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

Po betohem në këtë qytet,

وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

A ti je i lirë në këtë qytet

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ

dhe betohem në ata që lindin dhe linden.

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ

E kemi krijuar njeriun që të përpiqet.

أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ

A mendon ai se kurrkush nuk mundet t’ia mungojë?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا

Thot: “Kam shpenzuar pasuri të madhe!”

أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ

A mendon se askush nuk e ka parë?

أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ

A nuk e kemi bërë atë me dy sy!

وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ

Me një gjuhë dhe dy buzë,

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ

Dhe i kemi trasuar dy rrugë,

فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ

E ai nuk undi ta kapërcejë këtë pengesë?

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ

Ç’mendon ti: “Ç’është kapërcimi i pengesës?”

فَكُّ رَقَبَةٍ

Është lirim i një të robëruari,

أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ

Ose ushqene atëherë kur mbretëron uria,

يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ

ndonjë bonjak të afërt,

أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ

Apo varfnjakun që është shumë i nevojshëm,

ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ

Por që është prej atyre të cilët besojnë dhe për durim porosisin, dhe për mëshirë këshillojnë.

أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ

Ata do të jenë të lumtur!

وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ

Kurse ata që i mohojnë argumentet tona, ata janë fatzi –

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ

Të mbyllur në zjarr!