بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا

And olsun günəşə və onun işığına (günəşin qalxdığı vaxta);

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا

And olsun (günəşin) ardınca çıxan aya;

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا

And olsun onu (günəşi) parlaq edən gündüzə;

وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا

And olsun onu (günəşi) örtən gecəyə;

وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا

And olsun göyə və onu yaradana;

وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا

And olsun yerə və onu döşəyənə;

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا

And olsun nəfsə və onu yaradana (ona biçim verənə);

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا

Sonra da ona günahlarını və pis əməllərdən çəkinməsini (xeyir və şəri) öyrədənə ki,

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا

Nəfsini (günahlardan) təmizləyən mütləq nicat tapacaqdır!

وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا

Onu (günaha) batıran isə, əlbəttə, ziyana uğrayacaqdır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا

Səmud (qövmü) azğınlığı üzündən (Saleh peyğəmbəri) təkzib etmişdi.

إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا

Onların ən rəzili (Allahın bir mö’cüzəsi olaraq qayanın içindən çıxartdığı dəvəni öldürməyə) qalxdığı zaman

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا

Allahın peyğəmbəri onlara belə demişdi: “Allahın bu dişi (maya) dəvəsinə (toxunmayın), onun su içməsinə (mane olmayın).

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا

Lakin onlar (Salehi) yalançı saydılar və onu (dəvəni) tutub kəsdilər. Rəbbi də bu günahlarına görə onların kökünü kəsib yerlə yeksan etdi.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا

(Allah) bu işin aqibətindən qorxmaz! (Allah Səmud qövmünə cəza vermək istəmirdi. Onlar öz cinayətkar əməlləri ilə bu cəzaya layiq oldular. Allah dünyadakı padşahlar, hökmdarlar kimi bu və ya digər əməlinə görə qorxan deyildir. Çünki O etdiyi hər hansı əməl barəsində sorğu-sual olunmaz. Allah mütləq ədalət sahibidir!)