بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

Betohem, seriozisht, në Ditën e Kijametit,

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

Dhe betohem, seriozisht, në shpirtin që veten e qorton.

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ

A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij?

بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ

Po, si jo! Ne kemi mundësi të rikrijojmë eedhe majet e thonjve të gishtërinjve të tij.

بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

Por njeriu dëshiron të gabojë në jetë.

يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

Ai pyet: “Kur do të bëhet kijameti”?

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

Por kur t’i shtanget shikimi,

وَخَسَفَ الْقَمَرُ

Edhe hëna të errësohet,

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

Dhe Dielli me hënë të bashkohet,

يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

Atë ditë njeriu do të thotë: “Kah të iket?!”

كَلَّا لَا وَزَرَ

Askund! Nuk ka strehim.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ

Atë ditë cakur është te Zoti yt,

يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Atë ditë njeriu do të informohet për atë që e ka shpejtuar ose e ka vonuar,

بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ

Por njeriu është dëshmitarë kundër vetes,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ

Edhe pse përpiqet të sjellë arsyetimet e tij.

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ

Atë (Kur’anin) mos e shqipto me gjuhë për ta shpejtuar,

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ

Ne kemi detyrë tubimin dhe leximin e tij,

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ

E kur e lexojmë, ti përcille leximin e tij,

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ

E pastaj, është detyrë e jona ta shkoqisim.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ

Por ani! Ju e dashuroni këtë jetë të kalueshme,

وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ

Dhe e leni pas shpine atë tjetrën.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ

Atë ditë disa fytyra do të shkelqejnë

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

E disa fytyra atë ditë do të jenë të ngrysura.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ

Zotin e vet do ta shikojnë,

تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

Duke menduar se do t’i godit fatkeqësi.

كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ

Po, si jo! Kur (shpirti) depërton në eshtrat kyqe,

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

dhe të thuhet, “Kush është shërues”?

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ

Dhe mendoi se është momenti i ndarjes,

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ

Dhe këmba me këmbë ndërlidhet...

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ

Te Zoti yt do të sillen atë ditë,

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

“Dhe nuk ka besuar as e ka kryer faljen,

وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

por ka kthyer shpinën dhe ka përgënjeshtruar.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ

E pastaj shkon tek të vetët, mendjemadh”.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

I mjeri ti! I mjeri ti!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

Dhe prapë, i mjeri ti! I mjeri ti!

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى

A mendon njeriu se do të lihet në vullnet të vetin, pa përgjegjësi?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ

A nuk ka qenë një pikë fare që hudhet,

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

Pastaj ka qenë gjak i trashur dhe e ka krijuar në formën e përsosur, të fundit,

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ

Dhe prej atij bëri dy qifte, mashkull dhe femër.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ

Po a nuk ka Ai mundësi të ngjallë të vdekurin?