Al-Haaqqa

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الْحَاقَّةُ

قيامت.

مَا الْحَاقَّةُ

ڇا آھي (اھا) قيامت.

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ

۽ ڪھڙي شيءِ توکي ڄاڻايو ته قيامت ڇا آھي؟

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ

ثمود ۽ عاد (قوم) قيامت کي ڪُوڙ ڄاتو.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ

پوءِ ثمود (قوم) سي ته ھڪڙي رڙ سان ناس ڪيا ويا.

وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ

۽ عاد سي ھڪ بيحد سخت واءُ سان ناس ڪيا ويا.

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ

(الله) اُن (واءُ) کي ست راتيون ۽ اٺ ڏينھن لڳولڳ مٿن کڙو ڪيو پوءِ قوم کي اُن (زمين) ۾ ڪريل ڏسين ھا ڄڻ ته اُھي ڀتي کجيءَ جا ٿُڙ آھن.

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ

پوءِ انھن کي ڪجھ بچيل ڏسين ٿو ڇا؟

وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ

۽ فرعون ۽ جيڪي اُن کان اڳ ھوا ۽ ناس ڪيل شھرن وارا (به) گناھ (جا ڪم) ڪري آيا.

فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً

۽ پنھنجي پالڻھار جي رسول جي نافرماني ڪيائون تنھنڪري (الله) وڏي پڪڙ سان کين پڪڙيو.

إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ

بيشڪ جڏھن پاڻي حد کان لنگھي ويو (تڏھن) اسان اوھان کي ھلندڙ ٻيڙيءَ ۾ چاڙهيو.

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ

ھن ڪري ته اُن (ڳالھ) کي اوھان لاءِ يادگيري ڪريون ۽ ان کي ڪو ياد رکڻ وارو ڪَنُّ ياد رکي.

فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ

پوءِ جڏھن صُور ۾ ھڪڙي ڦوڪ ڦوڪبي.

وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً

۽ زمين ۽ جبل کنيا ويندا پوءِ ھڪ ڀيرو انھن کي ڪٽيو ويندو.

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ

پوءِ اُن ڏينھن قيامت قائم ٿيندي.

وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ

۽ آسمان ڦاٽندو پوءِ اُھو اُن ڏينھن ڍلو ٿيل ھوندو.

وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ

۽ ملائڪ آسمان جي ڪنارن تي ھوندا، ۽ تنھنجي پالڻھار جو تخت اُن ڏينھن اٺ ملائڪ پنھنجي مٿان کڻندا.

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنْكُمْ خَافِيَةٌ

اُن ڏينھن اوھان کي (الله جي) آڏو ڪيو ويندو اوھان جي ڪا ڳالھ ڳجھي لڪي نه رھندي.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ

پوءِ جنھن کي سندس اعمالنامون سندس سڄي ھٿ ۾ ڏنو ويو سو چوندو ته وٺو منھنجو اعمالنامو پڙھو.

إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ

بيشڪ مون يقين رکيو ھو ته آءٌ پنھنجي حساب کي پھچندس.

فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ

اُھو چڱي گذران ۾ ھوندو.

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ

مٿاھين بھشت ۾.

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ

جنھن جا ميوا ويجھا ھوندا.

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ

(چئبن ته) وڻنديءَ تي کائو ۽ پيئو انھيءَ ڪري جو گذريل ڏينھن ۾ اڳي موڪليو ھيؤ.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ

۽ جنھن کي سندس اعمالنامون سندس کٻي ھٿ ۾ ڏنو ويو، سو چوندو ھاءِ ارمان جيڪر منھنجو اعمالنامون مون کي نه ملي ھا.

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ

نه ڄاڻان ھا ته منھنجو حساب ڇا آھي؟

يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ

ھاءِ ارمان جيڪر موت نبيريندڙ ھجي ھا.

مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ

منھنجي مال مون کي (ڪو) فائدو نه ڏنو.

هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ

مون کان منھنجي بادشاھت چٽ ٿي.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

(ملائڪن کي چئبو ته) پڪڙيوس پوءِ ڳچيءَ ۾ ڳٽ ٻڌوس.

ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ

وري دوزخ ۾ وجھوس.

ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ

وري اھڙي زنجير ۾ قابو ڪريوس جنھن جي ڊيگھ ستر گز ھجي.

إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ

ڇو ته اُھو (ماڻھو) الله وڏي کي نه مڃيندو ھو.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

۽ نڪي (ٻـين کي) مسڪينن جي کارائڻ تي تاڪيد ڪندو ھو.

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ

تنھنڪري اُن جو اڄ ھت ڪو دوست ڪونھي.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ

۽ نڪي اُن جو ڦٽن جي روڳ کانسواءِ ٻيو ڪو کاڌو آھي.

لَا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ

(جو) ڏوھارين کانسواءِ (ٻيو) ڪو ان کي نه کارائيندو.

فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ

پوءِ جيڪي ڏسو ٿا اُن جو قسم کڻان ٿو.

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ

۽ جيڪي نه ٿا ڏسو تنھن جو (به).

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ

ته بيشڪ ھي (قرآن) ھڪ سڳوري قاصد جو سنيھو آھي.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ

۽ اُھو ڪنھن شاعر جو ڪلام نه آھي، اوھين ٿورڙو يقين رکو ٿا.

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ

۽ نڪي ڪنھن ڳجھ بڪندڙ جو ڪلام آھي، ٿوري نصيحت وٺو ٿا.

تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ

(ھيءُ) جھانن جي پالڻھار کان نازل ٿيل آھي.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ

۽ جيڪڏھن (پيغمبر) اسان تي ڪي ڳالھيون (پاڻون) ٺاھي ھا.

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ

ته ضرور سڄي ھٿ کان کيس پڪڙيون ھا.

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ

وري سندس دل جي رڳ وڍي ڇڏيون ھا.

فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ

پوءِ اوھان مان ڪو ھڪڙو (اسان جي عذاب کي) کانئس جھلڻ وارو نه آھي.

وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ

۽ بيشڪ ھي (قرآن) پرھيزگارن لاءِ نصيحت آھي.

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ

۽ بيشڪ اسين ڄاڻون ٿا ته ڪي اوھان مان ڪوڙ ڀانئيندڙ آھن.

وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ

۽ بيشڪ ھي (قرآن) ڪافرن لاءِ ارمان (جو سبب) آھي.

وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ

۽ بيشڪ ھي (قرآن) پورو سَچو آھي.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ

تنھنڪري تون پنھنجي وڏي پالڻھار جي نالي کي پاڪائيءَ سان ياد ڪر.