Al-Qiyaama

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

Қасам мехӯрам ба рӯзи қиёмат

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

ва қасам мехӯрам ба нафси маломатгар!

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ

Оё одамӣ мепиндорад, ки Мо устухонҳояшро гирд нахоҳем овард?

بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ

Оре, мо қодир ҳастем, ки сарангуштҳояшро баробар кунем.

بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

Балки одамӣ мехоҳад, ки дар оянда низ ба корҳои ношоиста пардозад.

يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

Мепурсад: «Рӯзи қиёмат чӣ вақт хоҳад буд?»

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

Рӯзе, ки чашмҳо хира шавад

وَخَسَفَ الْقَمَرُ

ва моҳ тира шавад

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

ва офтобу моҳ дар як ҷой ҷамъ оянд.

يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

Инсон дар он рӯз мегӯяд: «Роҳи гурез куҷост?»

كَلَّا لَا وَزَرَ

Ҳаргиз паноҳгоҳе нест!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ

Қароргоҳи ҳама дар ин рӯз назди Парвардигори туст!

يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Дар ин рӯз одамиро аз ҳар чӣ пешопеш фиристода ва баъд аз худ гузоштааст, хабар медиҳанд.

بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ

Балки одамӣ худро нек мешиносад,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ

ҳарчанд ба забон узрҳо оварад.

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ

Ба шитоб забон ба хондани Қуръон наҷунбон,

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ

ки ҷамъ овардану хонданаш бар ӯҳдаи Мост,

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ

Чун хондемаш, ту он хонданро пайравӣ кун,

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ

Сипас баёни он бар ӯҳдаи Мост.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ

Оре, шумо ин ҷаҳони зудгузарро дӯст медоред

وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ

ва охиратро тарк мекунед.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ

Дар он рӯз рӯйҳое ҳаст зебову дурахшон,

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

ки сӯи Парвардигорашон назар мекунанд

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ

ва рӯйҳое ҳаст гирифтаву турш,

تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

ки медонад он азоби камаршикан бар ӯ фуруд ояд.

كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ

Оре, чун ҷон ба гулӯ расад

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

ва гуфта шавад, ки чӣ касест, ки афсун бихонад?

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ

Ва яқин кунад, ки замони ҷудоӣ фаро расида

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ

ва соқҳои по дар ҳам печида шаванд,

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ

он рӯз рӯзи ронданаш ба сӯи Парвардигори туст.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

На тасдиқ кардааст ва на намоз гузоридааст.

وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

Аммо дурӯғ бароварда ва рӯй гардондааст.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ

Он гоҳ хиромон назди касонаш рафтааст.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

Вой бар ту, пас вой бар ту!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

Боз ҳам вой бар ту, пас вой бар ту!

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى

Оё инсон мепиндорад, ки ӯро ба ҳоли худ, вогузоштаанд?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ

Оё ӯ нутфае аз манӣ, ки дар раҳме рехта шуда, набудааст?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

Сипас лахтае хун? Он гоҳ ба андоми дурусташ биёфарид.

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ

Ва онҳоро ду синф кард: нару мода.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ

Оё Худованд қодир нест, ки мурдагонро зинда созад?