Al-Ma'aarij

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ

Пурсандае аз азобе пурсид, ки

لِلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ

бар кофирон фуруд хоҳад омад ва кас онро дафъ натавонад кард

مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ

аз ҷониби Худо, ки соҳиби осмонҳост.

تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ

Дар рӯзе, ки миқдораш панҷоҳ ҳазор сол аст, фариштагон ва рӯҳ ба он ҷо боло раванд.

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا

Пас сабр кун, сабре некӯ.

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا

Онҳо он рӯзро дур мебинанд

وَنَرَاهُ قَرِيبًا

ва мо наздикаш мебинем

يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ

рӯзе, ки осмон чун филиз гудохта гардад

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ

ва кӯҳҳо чун пашм (дар сабукӣ)

وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا

ва ҳеҷ хешованде аз ҳоли хешованди худ напурсад,

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ

якдигарро баробари чашмашон оранд. Гуноҳкор дӯст дорад, ки худашро бозхарад ба фарзандонаш

وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ

ва занаш ва бародараш

وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ

ва аширааш (хешонаш), ки ӯро макон додааст

وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنْجِيهِ

ва ҳамаи онҳо, ки дар рӯи заминанд ва наҷот ёбад.

كَلَّا ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ

Ҳаргиз на, ки он шӯълаи оташ аст,

نَزَّاعَةً لِلشَّوَىٰ

пӯсти сарро меканад,

تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ

ҳар киро, ки ба ҳақ пушт кард ва аз фармон сар печид, ба тарафи худ мехонад

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰ

ва онро, ки ҷамъ меоварду ҷой мекард.

۞ إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا

Албатта одамиро ҳарису бесабр офаридаанд.

إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا

Чун бадие ба ӯ расад, беқарорӣ кунад.

وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا

Ва чун моле ба дасташ афтад бахилӣ мекунад,

إِلَّا الْمُصَلِّينَ

магар намозгузорандагон:

الَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ

онон, ки ба намоз мудовамат (давом) мекунанд

وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ

ва онон, ки дар молҳояшон ҳаққест муъайян

لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ

барои гадову маҳрум

وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ

ва касоне, ки рӯзи қиёматро тасдиқ мекунанд

وَالَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ

ва касоне, ки аз азбоби Парвардигорашон тарсонанд,

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ

ки аз азоби Парвардигорашон дар амон натавонанд буд

وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ

ва касоне, ки шармгоҳи худ нигаҳ медоранд,

إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ

магар барои ҳамсаронашон ё канизонашон, ки дар ин ҳол, маломате бар онҳо нест.

فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ

Ва онон, ки ғайри инро биталабанд, аз ҳад гузаштагон ҳастанд.

وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ

Ва касоне, ки амонатҳову аҳдхои худро риъоят мекунанд

وَالَّذِينَ هُمْ بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ

ва касоне, ки шоҳидии худ ба ҳақ адо мекунанд

وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ

ва касоне, ки бар намозҳошон мувозибат (давом) доранд,

أُولَٰئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ

инҳо дар биҳишт гиромн ҳастанд.

فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ

Пас чист, ки кофирон ба сӯи ту мешитобанд?

عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ

Даста-даста аз ҷониби чапу, аз ҷониби рост.

أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ

Оё ҳар як аз онҳо тамаъ мекунад, ки ба биҳишти пурнеъмат дохил шавад?

كَلَّا ۖ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِمَّا يَعْلَمُونَ

Ҳаргиз на, онҳо худ медонанд,, ки аз чӣ чиз онҳоро офаридаем.

فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ

Пас савганд ба Парвардигори машриқҳову мағрибҳо, ки Мо тавоноем,

عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ خَيْرًا مِنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

ки ба ҷои онҳо мардуме беҳтар биёварем ва дар ин кор нотавон нестем.

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ

Пас бигузорашон то ба беҳудагӣ машғул шаванду ба бозича, то ба он рӯзе, ки ваъдаашон додаем, бирасанд,

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ

рӯзе, ки шитобон аз қабрҳо бадар оянд, чунон ки гӯӣ назди бутон мешитобанд

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ

ваҳшат бар чашмонашон ғолиб шуда ва ба хори афтодаанд: ин аст ҳамон рӯзе, ки онҳоро ваъда дода буданд!