بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ

(تور ۽ ماپ ۾) انھن گھٽ ڪري ڏيندڙن لاءِ ويل آھي.

الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ

جي جڏھن (پاڻ لاءِ) ماڻھن کان مَئي وٺندا آھن ته بلڪل پورو ڪري وٺندا آھن.

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ

۽ جڏھن اُنھن کي مَئي ڏيندا آھن يا کين توري ڏيندا آھن (ته) گھٽائي ڏيندا آھن.

أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ

اھي گمان نه ٿا ڪن ڇا ته کين (ضرور) اُٿاربو.

لِيَوْمٍ عَظِيمٍ

اُنھيءَ وڏي ڏينھن لاءِ.

يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

جنھن ڏينھن ماڻھو جھانن جي پالڻھار اڳيان ٿي بيھندا.

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ

سچ آھي ته بيشڪ بدڪارن جو اعمالنامو سجين ۾ آھي.

وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ

۽ ڪنھن سمجھايئي ته سجين ڇا آھي؟

كِتَابٌ مَرْقُومٌ

ھڪ لکيل دفتر آھي.

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ

اُن ڏينھن (انھن) ڪوڙ ڀانئيندڙن لاءِ ويل آھي.

الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ

جيڪي عملن جي بدلي جي ڏينھن کي ڪوڙ ڀانئيندا آھن.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ

۽ اُن کي سڀڪنھن حد کان لنگھندڙ گنھگار کانسواءِ (ٻيو) ڪو ڪوڙ نه ڀانئيندو.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ

جڏھن اسان جون آيتون کيس پڙھي ٻڌائبيون آھن ته چوندو آھي ته (اھي) اڳين جون آکاڻيون آھن.

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ

ائين بلڪل نه آھي! بلڪ، جيڪي ڪمائيندا ھوا تنھن جي ڪَٽ سندين دلين تي ڄمي ويئي آھي.

كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ

ائين نه آھي پنھنجي پالڻھار (جي سامھون اچڻ) کان انھي ڏينھن روڪيل ھوندا.

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُو الْجَحِيمِ

وري بيشڪ اُھي دوزخ ۾ گھڙڻ وارا ھوندا.

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ

وري چئبن ته ھي اُھو دوزخ آھي جنھن کي اوھين ڪوڙ ڀانئيندا ھُيؤ.

كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ

سچ آھي بيشڪ ڀلارن جو اعمالنامو عِلّيِّيۡن ۾ آھي.

وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ

۽ ڪنھن سمجھايئي ته عِلِّيّين ڇا آھي؟

كِتَابٌ مَرْقُومٌ

ھڪ لکيل دفتر آھي.

يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ

اُن وٽ (الله جا) مقرب حاضر رھندا آھن.

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ

بيشڪ ڀلارا (بھشت) جي نعمتن ۾ ھوندا.

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ

تختن تي ويھي نظارو پيا ڪندا.

تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ

(سڀني پاسن کان) سندن منھن مان ئي نعمت جي تازگي پيو معلوم ڪندين.

يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ

مھر لڳل صاف شراب مان پيو پياربن.

خِتَامُهُ مِسْكٌ ۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ

جنھن جي مُھر مشڪ (جي) ھوندي، ۽ شوقينن کي جڳائي ته اُنھيءَ ۾ شوق رکن.

وَمِزَاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ

اُن جي ملاوت تَسۡنِيم (جي پاڻيءَ) مان ھوندي.

عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ

جو ھڪ چشمو آھي جنھن مان الله جا ويجھا (ٻانھا) پيئندا.

إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ

بيشڪ ڏوھاري (دنيا ۾) مؤمنن تي کلندا ھوا.

وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ

۽ جڏھن وٽائن لنگھندا ھوا ته مؤمنن تي حقارت ڪري پاڻ ۾ ميڇون ڏيندا ھوا.

وَإِذَا انْقَلَبُوا إِلَىٰ أَهْلِهِمُ انْقَلَبُوا فَكِهِينَ

۽ جڏھن پنھنجن گھر وارن ڏانھن موٽندا ھوا (ته) ڏاڍيون خوشيون ڪندا موٽندا ھوا.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ

۽ جڏھن مؤمنن کي ڏسندا ھوا ته چوندا ھوا ته بيشڪ اُھي گمراھ آھن.

وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ

۽ (حقيقت ڪري) اُھي مؤمنن تي نگھبان ڪري نه موڪليا ويا ھوا.

فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ

تنھنڪري اڄ مؤمن ڪافرن تي کِلن ٿا.

عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ

تختن تي (ويھي) نظارو ڪن ٿا.

هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ

(۽ چون ٿا) ته ڪافرن کي انھيءَ جو بدلو ڏنو ويو آھي ڇا جيڪي اُھي ڪندا ھوا.